Ambient….

Το Ambient είναι είναι ένα μουσικό είδος με διάφορα επιμέρους είδη, που σε γενικές γραμμές δίνει έμφαση στην τονικότητα και την ατμόσφαιρα περισσότερο από ό,τι στην παραδοσιακή φόρμα της μουσικής και το ρυθμό. Είναι μια συνήθως αργή σε ταχύτητα μουσική η οποία γενικά δεν χρησιμοποιεί φωνητικά και στίχο, ενώ γίνεται πολύ συχνά χρήση από επαναλαμβανόμενα μοτίβα.

Οι ρίζες του εντοπίζονται στις αρχές του εικοστού αιώνα, στη δουλειά του Γάλλου συνθέτη Erik Satie. Εξελίχθηκε περαιτέρω τη δεκαετία του 1970 χάρη στην τότε πειραματική σκηνή που αξιοποίησε πολύ τα synthesizers. Από τους πιο γνωστούς μουσικούς εκείνης της περιόδου ήταν ο King Tubby, ο Ιάπωνας συνθέτης Isao Tomita και το γερμανικό συγκρότημα Tangerine Dream. Στις μέρες μας πρόκειται πλέον για ένα μουσικό είδος με μεγάλη εξέλιξη και πολλές υποκατηγορίες.

Ένας από τους συνθέτες που προώθησαν την ambient μουσική με τη δουλειά τους ήταν ο Άγγλος συνθέτης Brian Eno. Ο συνθέτης αυτός θεωρείται από ορισμένους ότι ήταν αυτός που έδωσε το όνομα στο συγκεκριμένο είδος στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Ο ίδιος χαρακτήρισε την ambient μουσική ως ένα είδος που έχει τo χαρακτηριστικό ότι μπορεί είτε να ακούγεται με προσοχή είτε να βρίσκεται στο παρασκήνιο, ανάλογα με τον ακροατή.

Ενδεικτικά, κάποια είδη ambient είναι τα εξής:

  1. Dark ambient (e.g. Raison d’etre).
  2. Industrial ambient (e.g. Deutsch Nepal)
  3. Martial ambient (e.g. Der Blutharsch).
  4. Neofolk ambient (e.g. Majdanek Waltz).
  5. Ritual ambient (e.g. Halo Manash).
  6. Drone ambient (e.g. Troum).
  7. Orchestral ambient (e.g. Stars of the Lid).
  8. Sacral ambient (e.g. Brunette Models).
  9. Mystic ambient (e.g. Klaus Wiese).
  10. Berlin school ambient (e.g. Steve Roach).
  11. Downtempo ambient (e.g. Brian Eno).
  12. Psychedelic ambient (e.g Carbon Based Lifeforms).
  13. Ambient dub
  14. Ambient pop
  15. Space music

Dark Ambient

H Dark Ambient μουσική, είναι ένα ευρύ είδος που διαθέτει μια δυσοίωνη, σκοτεινή χροιά και συχνά θλιβερή, μνημειακή ή κατακόμβικη ατμόσφαιρα, εν μέρει με ασύγχρονους τόνους.

Συχνά εμφανίζεται η αίσθηση της χαρμολύπης, της μοναξιάς και της απομόνωσης, χωρίς ωστόσο όποιος την ακούει να νιώθει άσχημα με τα παραπάνω συναισθήματα.

Ως επί το πλείστον δημιουργείται ηλεκτρονικά, περιλαμβάνει επίσης τη δειγματοληψία οργάνων που παίζονται με το χέρι και τις ημι-ακουστικές διαδικασίες ηχογράφησης.

Η αίσθηση που αφήνει στον ακροατή, είναι τελείως διαφορετική…

Στην ουσία δημιουργεί αφαιρετικές εικόνες και συνειρμούς καθιστώντας την τελείως ξεχωριστή και πολλές φορές ίσως και «απρόσιτη» για εκείνους που δε σκέφτονται με τον εκάστοτε τρόπο.

Pin It on Pinterest

Share This