Της Φώφης Κανελλοπούλου
επιμέλεια Ελένη Σοφού
Διάλογος με τη σκιά μου
-Τι χρώμα να έχει άραγε η ελευθερία;
Να είναι άλικη σαν το αιμάτινο υγρό
διάπυρης προσδοκίας;
-Συνήθως σούρουπο λυπηρό
έχουν οι μύχιες επιθυμίες
-Λευκή σαν την αθωότητα;
-Μα υπάρχει λευτεριά αναίμακτη;
-Μήπως είναι κίτρινη σαν το χρυσάφι;
-Μπα, δεν μπορεί!
Λογίζεται απολύτρωση χρηματισμένη;
-Μπας και είναι πορτοκαλιά;
Ένωση κόκκινου με ώχρα;
-Δεν ξέρω
Πιότερο με συμβιβασμό μου δείχνει
αυτή η μίξη
-Ίσως μαβιά ελεγεία
σαν τις εξόδιες κορδέλες
-Αυτό σηκώνει σκέψη
-Τότε, τι χρώμα λες να έχει;
-Και πού να ξέρω εγώ;
Σάμπως και ήμουνα ποτές μου
λεύτερος από δεσμεύσεις;
Πάντα ξοπίσω σου σερνόμουν
-Εικάζω πως παλέτες δικές της
εφευρίσκει η λευτεριά
Με ανακάτεμα
φρέσκων βαφών
στις αποχρώσεις
της ελπίδας
Της αυθάδικης ματιάς
Της θέρμης
ενός μαγιάτικου μεσημεριού
Της ορατότητας
ενός βουνού
μετά από έντονο υετό
-Κι αφού ρωτάς
πιστεύω ισχυρά
πως θα ΄χει σχήμα
ασμίλευτου γλυπτού
πριν ο δημιουργός του
το ορίσει
με φόρμες
και νόρμες καλλιτεχνικές
Θα ’χει όψη πρωτόφαντη
τραχιά
και ακατέργαστη
Θα έχει υπόσταση
απαλλαγμένη
από ρήτρες και ψηφία
Δικαίωμα αναφαίρετο
στην αυτοδιάθεση θα έχει
Αλλά και βούληση
ολόδικιά της
-Δηλαδή μου λες
πως υπάρχει
τέτοια λευτεριά
από δεσμά ελαφρυμένη;
Ή σάμπως βρίσκεται μονάχα
σε λεξικών αράδες;
-………………………………………….
fractalart.gr
