Dies Irae – ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
Ίσκιοι του Ονείρου, απόκληροι του Κόσμου, ξεπεσμένοι Ξαρμάτωτοι διαβαίνουμε μπροσ’ στην ιερή κονίστρα Γύρω απ’ το κυρτωμένο μας τυλίγοντας κουφάρι Την ξεφτισμένη μας παλιά ολοπόρφυρη χλαμύδα. Με σκέψεις μαύρες και με συλλογές πικρές, περνούμε Κάτω απ’ της άχαρης νυχτιάς το μολυβένιο θόλο, Κι ένα αστεράκι, αργά και που ξεκόβοντας, μάς στέλλει Τό φωτεινό περίγελο, …










