Χρυσέ ζωής αέρα…
επιμέλεια: Ελένη Σοφού Είσοδος Κάποτε δεν είναι παρά μια λάμψη πίσω απ’ τα βουνά -κει κατά το μέρος του πελάγου. Κάποτε πάλι ένας αέρας δυνατός που άξαφνα σταματάει όξω απ’ τα λιμάνια. Κι όσοι νογούν, το μάτι τους βουρκώνει Χρυσέ ζωής αέρα γιατί δε φτάνεις ως εμάς; Κανένας δεν ακούει, κανένας. Όλοι τους πάνε …










