Πώς θα ακουγόταν η αυγή του σύμπαντος και της δημιουργίας του κόσμου; Ένα νέο κουαρτέτο εγχόρδων ενώνει τη φυσική, την χημεία και την μουσική και μας δίνει μια γεύση. Ο ήχος είναι τραχύς και έντονος – και μοιάζει σαν έτοιμος να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Έτσι αρχίζει το «Flow», ένα νέο κομμάτι της μουσικού Nokuthula …
επιμέλεια: Ελένη Σοφού o-klooun.com Ποιος μου χτυπά το τζάμι… Μη μου χτυπάτε. Δεν είμαι εδώ … Εδώ κατοικεί η μοναξιά με μόνιμη νοικάρισσα τη πλήξη Το ξέρω … είναι σκληρό Nα φύγεις χωρίς να προφτάσεις να πεις μια καλημέρα Γιατί καμιά δεν ήταν καλή … Να μην προφτάσεις να κυλήσεις για λίγο τη …
Λουντέμης: «Είναι που δεν πρόφτασα να πω ένα απαγορεύεται…» Read More »
Κατάθλιψη, εθισμός αλλά και επιληψία ανάμεσα στις παθήσεις που υπόσχεται να καταπολεμήσει η συσκευή. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας έχει ξεκινήσει δοκιμές μίας επαναστατικής διεπαφής εγκεφάλου-υπολογιστή που μεταβάλλει άμεσα την εγκεφαλική δραστηριότητα χρησιμοποιώντας υπερήχους. Το εμφύτευμα έχει σχεδιαστεί για να τοποθετείται κάτω από το κρανίο αλλά έξω από τον εγκέφαλο. Χαρτογραφεί τη δραστηριότητα και παρέχει …
This is your sacred place for reconnecting with your inner self through cinematic ambient music designed to soothe, inspire, and empower.
Kostas Karantzounis Lyrics: Every day there’s someone asking, “What is there to do? Should I love or should I fight? Is it all the same to you?” “No,” I say, “I have the answer, Proven to be true. But if I were to share it with you, You would stand to gain and I to …
Aυτή είναι η ζωή ενός από τους σπουδαιότερους μουσικούς της εποχής μας. επιμέλεια: Ελένη Σοφού Ευπαθής, ευμετάβλητος, ευάλωτος, ευαίσθητος. Αλλά και ευπρόσδεκτα ευειδής. Ο Λευκός Δούκας άλλοτε, και άλλοτε ο Αλλόκοσμος, ο Εξωγήινος. Σταρ του ροκ αλλά και ηθοποιός. Σκοτεινός συνθέτης σπαρακτικών καταβυθίσεων στο έσω διάστημα, κοσμοναύτης του μύχιου και ζωγράφος του ασυνείδητου, αέναος πειραματιστής …
Ντέιβιντ Μπόουι: Ο Λευκός Δούκας των Αέναων Μεταμορφώσεων Read More »
Έξω από μας πεθαίνουν τα πράγματα Απ’ όπου περάσης νύχτα, ακούς σαν ένα ψίθυρο Να βγαίνη από τους δρόμους που δεν πάτησες, Από τα σπίτια που δεν επισκέφθηκες, Απ’ τα παράθυρα που δεν άνοιξες, Απ’ τα ποτάμια που δεν έσκυψες να πιης νερό, Από τα πλοία που δεν ταξίδεψες. Έξω από μας πεθαίνουν τα δέντρα …
Τίνος είναι τα δάση αυτά, θαρρώ το ξέρω. Ωστόσο μένει στο χωριό, κι ενώ το στρώνει Δεν θα το μάθει πως σταμάτησα εδώ πέρα Να δω που σκέπασε τα δάση του το χιόνι. Στ’ αλογατάκι μου θα μοιάζει ξένο πράμα Που σταματώ καθώς δεν βλέπει γύρω σπίτι Τούτο το πιο σκοταδερό του χρόνου βράδυ Δίπλα …
Κάνοντας στάση απόβραδο κοντά σε δάση – Ρόμπερτ Φροστ μετάφραση: Νίκος Φωκάς Read More »
