επιμέλεια Ελένη Σοφού
Εις το ψυχιατρείον
Δωμάτια φωνών…. Ψυχές έγκλειστες, κι από χρόνια ξεχασμένες, φυλακισμένες…. Τρελαμένες…. Απ’ το μισάνοιχτο παράθυρο μπάζει βροχή υγρή εκκωφαντική….
Κρεβάτια στη σειρά γυμνά, ξεκούρδιστα, κουρασμένα από τα ασθενικά σώματα που πλαγιάζουν επαινώ τους σκυφτά και τρομαγμένα…. Άλλος φωνάζει, άλλος ψιθυρίζει, άλλος περπατάει πάνω κάτω νωχελικά…. Δεν μιλάς, δεν γελάς, δεν φοβάσαι, δεν χαίρεσαι…. Δεν νιώθεις τίποτα…. Γνωματεύσεις, εξηγήσεις, χαρτιά, λέξεις, λόγια αδιάφορα….. Έκλεισε η πόρτα πίσω σου και μέσα στην τραπεζαρία καπνός θολός από τσιγάρα…. Σε κοιτάζουν, δεν μιλούν… Δεν ρωτούν… Εσύ, εγώ, πώς, πότε, που, γιατί;;;; Σε ακουμπάει ένα χέρι στον ώμο… Σε κοιτάζει βαθιά στα μάτια…. Πονάει… Δεν βγαίνει μιλιά…. Χάθηκα, φοβάμαι… Σου λέει… Χαμογελάει…. Βουρκώνεις… Την παίρνεις αγκαλιά… Ξαποσταίνει πάνω σου…. Μια γυναικεία αδύνατη φιγούρα, ο χρόνος τη χτυπάει αλύπητα…. Μπερδεμένα λόγια, όμως, τη νιώθεις, την συμπονάς…. Μόνο εσείς νιώθετε ο ένας το άλλον…. Θα ξημερώσει, άραγε, ή δεν θα ξημερώσει; Θα πνίγει η νύχτα μέσα στη δυνατή νεροποντή…. Θα κοιτάξεις έξω μέσα στην ομίχλη θα χαθεί το βλέμμα…. Σβήνουν τα φώτα…. Ύπνος ληθαργικός από τα χάπια με βυθίζει… Σκεπάζομαι με την κουβέρτα…. Ας μην ξημερώσει πια…..
Τι σημασία έχει….
*Η Άννα Πούδη κατάγεται από την ερωτική Θεσσαλονίκη και μένει στην Πτολεμαΐδα. Είναι Φιλόλογος, με μεταπτυχιακή ειδίκευση στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία. Λατρεύει το διάβασμα, τη συγγραφή πάσης φύσεως και το θέατρο. Συνήθως, θα τη δεις να γράφει ποίηση. Είναι το καταφύγιό της, για να φωτίζει κάπως τα σκοτάδια της. Ονειροπόλα μέχρι τελικής πτώσεως, ευαίσθητη και καλλιτεχνική φύση.
fractalart.gr
