επιμέλεια Ελένη Σοφού
ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Αν με ἄνεση μιλῶ σ’ ὅλες τίς γλῶσσες τῶν ἀνθρώπων καί στη γλώσσα τῶν ἀγγέλων, ἀλλ’ ὅμως δεν ἔχω ἀγάπη, τότε είμαι σαν την κούφια λαμαρίνα καί σαν κύμβαλο πού μόνο θόρυβο καί φασαρία κάνει.
Κι αν είμαι προφήτης, κι αν γνωρίσω καθαρά όλα τα θεϊκά μυστικά καί όλη τη σοφία καί τίς γνώσεις των ανθρώπων, κι αν έχω πίστη στο Θεό τόσο μεγάλη, ώστε ακόμα καί βουνά να μετακινώ, όμως δεν έχω στην καρδιά μου την αγάπη, είμαι ένα τίποτα, σκέτο μηδενικό.
Κι αν μοιράσω όλα τα υπάρχοντα μου για να θρέψω τους φτωχούς κι αν το σώμα μου παραδώσω να το κάψει ή φωτιά του μαρτυρίου, μέσα στην ψυχή μου όμως δεν έχω την αγάπη, τίποτα δεν κερδίζω.
Όποιος έχει την αγάπη έχει καί πλατιά καρδιά, γύρω του σκορπίζει καλωσύνη.
Όποιος έχει την αγάπη δεν ζηλεύει.
Όποιος έχει την αγάπη δεν κομπάζει φαντασμένος, δεν φουσκώνει από υπερηφάνεια καί δεν φέρεται άσχημα καί άπρεπα. Ή πραγματική αγάπη δεν ζητάει μόνο το δικό της το καλό.
Κι όποιος έχει την αγάπη δεν θυμώνει, δεν βάζει στο μυαλό του το κακό, λυπάται όταν γίνονται αδικίες καί χαίρεται όταν φανερώνεται ή αλήθεια.
Ή αγάπη όλα τα σκεπάζει, όλους τους συμπαθεί, πάντοτε ελπίζει το καλό κι όλα με χαρά τα υπομένει.
Ή αληθινή αγάπη δεν χάνει την αξία της ποτέ. Μένει πάντοτε αιώνια, δυνατή.
Απόστολος Παύλος, (Α’Κορ.ιγ’1-13)
