Γιώργος Σεφέρης
Στη σφενδόνη… Μυθιστόρημα, ΙΣΤ’ όνομα δ’ Ορέστης Στη σφενδόνη, πάλι στη σφενδόνη, στη σφενδόνη, πόσοι γύροι, πόσοι αιμάτινοι κύκλοι, πόσες μαύρες σειρές. Οι άνθρωποι που με κοιτάζουν, που με κοιτάζαν όταν πάνω στο άρμα σήκωσα το χέρι λαμπρός, κι αλάλαξαν. Οι αφροί των αλόγων με χτυπούν, τ’ άλογα πότε θ’ αποστάσουν; Τρίζει ο άξονας, πυρώνει …






