Τελικά οι άνθρωποι μοιάζουμε με μεγάλες γάτες, περισσότερο από όσο νομίζαμε.
Οι γάτες θα ήθελαν να είναι άνθρωποι: να μπορούν να ανοίξουν το ψυγείο και να πάρουν ό,τι θέλουν. Από την άλλη, οι άνθρωποι θα ήθελαν να είναι γάτες: να κοιμούνται σχεδόν όλη μέρα και να μην τους καίγεται καρφί. Φαίνεται ότι μας χωρίζει μια άβυσσος, αλλά μήπως τελικά έχουμε περισσότερα κοινά ως άνθρωποι με τα μικρά δεσποζόμενα «τιγράκια» μας;
1. Το γονιδίωμα. Το πόσο μοιάζουν δυο οποιαδήποτε είδη του ζωικού βασιλείου, εξαρτάται από το πόσα κοινά γονίδια έχουν. Αν έχετε διαβάσει αυτό, θα ξέρετε ότι έχουμε 90,2% κοινά γονίδια με τις γάτες. Σοκ. Μάλιστα το ποσοστό ομοιότητάς μας είναι μεγαλύτερο από αυτό που έχουμε με τους σκύλους, που είναι περίπου 84%.
2. Το μυαλουδάκι. Οι εγκέφαλοι του ανθρώπου και της γάτας έχουν παρόμοια δομή. Σε τι ποσοστό; 90%! Και οι δύο έχουμε από δύο εγκεφαλικούς φλοιούς με παρόμοιους λοβούς, έχουμε ιππόκαμπο, αμυγδαλή και αντίστοιχες δομές που μας επιτρέπουν να μαθαίνουμε και να αντιλαμβανόμαστε τα ερεθίσματα με τον ίδιο σχεδόν τρόπο. Η γάτα μάλιστα διαθέτει τις γνωστικές ικανότητες ενός μικρού παιδιού. Άρα Γάτα-Παιδάκι σημειώσατε Χ.
3. Η μνήμη. Η γάτα είναι αυτός ο φίλος σας που του είχατε κάνει ένα κακόγουστο αστείο πριν τρία χρόνια στις διακοπές και ακόμα σας το κρατάει «μανιάτικο». Με λίγα λόγια; Οι έρευνες δείχνουν ότι οι γάτες, όπως και οι άνθρωποι, έχουν όχι μόνο βραχυπρόθεσμη, αλλά και μακροπρόθεσμη μνήμη. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κάποιες αναμνήσεις φαίνεται ότι μπορούν να τις κρατήσουν σχεδόν για μια ζωή. #μνήμη_ελέφαντα
4. «Μαμά, εσύ;». Οι άνθρωποι μπορούμε να αναγνωρίσουμε τη μαμά μας, όχι μόνο από τη μυρωδιά της αλλά και από τη φωνή της. Το ίδιο και οι γάτες. Όσο κι αν νομίζουμε ότι το νιαούρισμα των γατών είναι σχεδόν ίδιο σε όλες, μια έρευνα έδειξε ότι τα μωρά γατούδια καταλαβαίνουν τη φωνή της μαμάς τους, και τη διακρίνουν από τις φωνές άλλων γατών.
6. Το συναίσθημα. Οι γάτες χαίρονται, λυπούνται, αγχώνονται, εκπλήσσονται, νευριάζουν, φοβούνται και τρομάζουν όπως εμείς. Δείχνουν σημάδια χιούμορ, αλλά παράλληλα αν χάσουν κάποιον δικό τους (είτε άνθρωπο είτε άλλο ζώο) μπορεί να «λυγίσουν» πολύ ψυχολογικά. Εντυπωσιακό είναι ότι εκφράζουν και σημάδια πένθους – μια συναισθηματική κατάσταση που εκφράζεται και σωματικά (όπως ακριβώς και σε εμάς). Σε σχετική έρευνα, οι μισές σχεδόν γάτες, όχι μόνο έκδηλα λυπήθηκαν όταν «έχασαν» κάποιον, αλλά σημείωσαν και αισθητή απώλεια όρεξης.
7. Οι δεσμοί. Το είδαμε και πιο πάνω αναφερόμενοι στο πένθος: οι γάτες δημιουργούν όπως κι εμείς δεσμούς. Όταν σε εμπιστεύονται, θέλουν να είναι κοντά σου και να περνούν χρόνο μαζί σου. Δίπλα μας νιώθουν ασφάλεια, με την ίδια έννοια που νιώθουμε κι εμείς κοντά στην οικογένεια ή τους φίλους μας. Το 65% των γατών μιας έρευνας, έδειξαν σημάδια ηρεμίας και συντροφικότητας όταν, σε έναν άγνωστο περιβάλλον, εμφανίστηκαν γνώριμα σε εκείνες πρόσωπα. (Αυτά να τα βλέπουν όσοι έλεγαν ότι οι γάτες αναγνωρίζουν σπίτι, όχι κηδεμόνα).
8. Ο μιμητισμός. Έχετε δει βιντεάκια που μικρές σε ηλικία γάτες μιμούνται τις μεγάλες; Γενικά οι γάτες αν δουν κάτι, μπορεί να προσπαθήσουν να το αναπαραγάγουν. Άρα εξελίσσονται όπως και εμείς, μέσα από την προσεκτική παρατήρηση και το παράδειγμα.
9. Η όραση. Πρόσφατο εύρημα και αυτό. Ενώ γάτες και άνθρωποι έχουμε κάποιες διαφορές στον τρόπο που λειτουργούν τα μάτια μας, υπάρχει μια πολύ σημαντική ομοιότητα: έχουμε αμφότεροι τριχρωματική όραση, ενώ οι σκύλοι έχουν διχρωματική.
topetmou.gr
