επιμέλεια Ελένη Σοφού
Το τραγούδι του παρελθόντος
κρυβόταν στις γωνίες και τα δώματα
και ελαφρομουρμούριζε αιχμαλωσίες
κι ασυγχωρησιές,
νερό γεμάτο πίκρα, αυτό της μνήμης έχυνε
κι οι δροσούλες που στάλαζαν έξω του
έπεφταν στα κανάτια των διπλανών μας
όχι τα δικά μας κι εμείς απομέναμε
να κοιτάμε μ’ ανοιχτό το στόμα,
στερημένα ποτάμια.
το τραγούδι του παρελθόντος.
κούρνιαζε μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ψάχνοντας καταφύγιο για τη νοσταλγία
κόντρα στον ήλιο κρατούσε δαντελωτές ομπρέλες
ή φοινικόφυλλα πλατιά και τότε ντυνόταν μαύρο
έβαζε τις ωραίες δεσποινίδες
του παλιού καιρού, να το λαλούν
μ’ εξαίσιες φωνές και όλοι καμώνονταν
πως τους αρέσει.
Από την ποιητική συλλογή «Αποικία»
lavart.gr
