Ω! μοίρα! – Άγγελος Μαρίνος

Μάτια πύρινα, λαμπερά…
Χείλη πρόθυμα, ποθητά…
Κορμί φτιαγμένο με λιαχτίδες
ποτισμένο μ’ απέραντες θάλασσες…

Της εύνοιας το χάδι να νοιώθω
όταν της ηδονής τους ρυθμούς
μ’ ένα τέτοιο κορμί θε να γεύομαι
και στ΄ αχαλίνωτου πόθου τα ύψη
ιλίγγους μυσταγωγίας θα αισθάνομαι!

Αλλά τι εύνοια τ’ Απόλλωνα είν’ αυτή
μιας κι αδελφό του πόθου συναίσθημα
της αμφιβολίας τον σπόρο φυτρώνει;
Της ολοκλήρωσης αρνούμενος τη γεύση
Ταντάλειο μαρτύριο παντοτινά μου δωρίζει…

Pin It on Pinterest

Share This