Σκοτεινή άδεια ανυπαρξία – Αντώνης Σαμολαδάς

Το πάτωμα βάφτηκε κόκκινο
έσταζε αίμα η καρδιά
ο έρωτας κείτονταν εκεί,
ξαπλωμένος στο μοναδικό κρεβάτι…
Είχε αδειάσει από ζωή
έμενε στο σεντόνι ακίνητος
νεκρός και αυτός…
Κοίταξα γύρω μου,
προσπάθησα να βρω την ελπίδα
να κρατηθώ από αυτή,
να μείνω για λίγο ζωντανός…
Μα και αυτή είχε χαθεί
χαμένος κόπος
τα σφραγισμένα παράθυρα,
το δωμάτιο έστεκε εκεί,
σκοτεινό και άδειο…
Ο έρωτας αποδημεί σαν τον αρνηθείς
ψάχνει αλλού να βρει τροφή, να αναστηθεί,
και εμείς, ακόμη αναρωτιέμαι
πως απωλέσαμε στην τελευταία ευκαιρία…
Στράφηκα προς τις ευχή,
η τελευταία μου επιλογή
μα και αυτή έμεινε άηχη
δεν είχε πλέον λόγο να μιλήσει…
Μιλάνε άραγε οι πεθαμένοι έρωτες; Μιλάνε;

 

Pin It on Pinterest

Share This