ΑΠΟΨΕ Η ΝΥΧΤΑ ΜΟΥ… Πόλυ Μίλτου

Απόψε η νύχτα μου θολή και σκοτεινή,
στο βάθος η ομίχλη σβήνει τις σκιές.
Ήλιε μου και φεγγάρι μου κι αστέρια μου,
κρυφτήκατε στα νέφη της ντροπής μας;
Σας μάγεψε η κακία της ημέρας;
Μην κι αντικρίσετε το φωτισμό το γήινο
και νιώσατε πόση κενότητα υπάρχει;
Οι άνθρωποι, όπου περνούν,
δημιουργούν ονείρατα (ή εφιάλτες),
μα σαν κοιτάς της γειτονιάς το πάρκο,
άδεια απομένουν τα παγκάκια και ρημάζουν.
Είναι οι ψυχές που δεν αντάμωσαν ποτέ
στη σιωπή τους ένα χάδι, μια καρδιά.
Περνώ απόψε στα στρωμένα μονοπάτια
από τα φύλλα που γυμνώνουν τα κλαδιά
στο σύριγμα του βόρειου ανέμου.
Και σιγοτραγουδώ για την αγάπη…
Ένα στιχάκι ξεχασμένο στους πολλούς,
ουρλιάζει σιωπηλά η ψυχή μου την αλήθεια
και προσπερνώ τις ερημιές και χάνομαι.
Πίσω, άδεια τα παγκάκια παραμένουν…
Το δίλημμα ταράζει την ψυχή μου…
Μη δεν απόμεινε άνθρωπος στη γη μας;
Πάω να κλάψω και κανείς δε θα μ’ ακούσει!
Πίσω, ο δρόμος… ερημώνει από νωρίς!

_________

Ελάτε να γνωριστούμε λίγο καλύτερα.
Με λένε Πόλυ Μίλτου.
Αυτό είναι το συγγραφικό μου ψευδώνυμό, το διάλεξα εις μνήμην των γονιών μου τους οποίους ποτέ δε γνώρισα, και θεωρώ ότι με χαρακτηρίζει.
Πέρασα πολύ δύσκολα παιδικά και νεανικά χρόνια και αυτά ήσαν που με οδήγησαν στη συγγραφή και τη ζωγραφική. Οι δυσκολίες, όμως, με όπλισαν με πείσμα, επιμονή και υπομονή και με μια απόφαση, ό, τι στερήθηκα να το χαρίσω πλούσια σε όλους τους άλλους.
Αγαπώ πολύ τα ζώα, τα λουλούδια, τα πουλιά και τρελαίνομαι με τις εναλλαγές των χρωμάτων στη φύση.
Η μεγαλύτερη, όμως, αδυναμία μου είναι τα αθώα παιδιά.
Γι’ αυτόν το λόγο, εξάλλου, αποφάσισα και πήρα το πτυχίο του Π.Τ.Δ.Ε. από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εργάζομαι εδώ και χρόνια ως Δασκάλα σε Δημοτικά Σχολεία του Δημοσίου.
Είμαι κάτοχος του TOEIC στην Αγγλική γλώσσα και μιλάω απταίστως την αλβανική, (έχω λάβει το BACHELOR από το Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου στη λογοτεχνία και την αλβανική γλώσσα και το MASTER των Επιστημών στη γλωσσολογία.)
Στην Αλβανία βρέθηκα κάποτε με σκοπό να βοηθήσω ως εθελόντρια στην ιεραποστολή του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ. κ. Αναστασίου και έμεινα εκεί για 17 ολόκληρα χρόνια. Εκεί έγινα Μοναχή με σκοπό την περαιτέρω βοήθεια. Εκτός των άλλων υπηρέτησα για πολλά χρόνια και ως εκπαιδευτικός στα ΙΕΚ του Αρχιεπισκόπου, όπου δίδαξα την Ελληνική Γλώσσα και όπου, λόγω των σπουδών μου στη Λογοτεχνία, είχα και την ευθύνη της κριτικής και επιλογής λογοτεχνικών βιβλίων για τη Βιβλιοθήκη της Σχολής.
Αλλά σοβαροί λόγοι υγείας με οδήγησαν, τελικά, στην επιστροφή μου στην Πατρίδα, όπου ζω και συνεχίζω να εργάζομαι ως Δασκάλα τα τελευταία χρόνια σε σχολεία του Δημοσίου.
Έχω πάρει, επίσης, μαθήματα βυζαντινής μουσικής καθώς και ζωγραφικής. Στο παρελθόν, μάλιστα, είχα πάρει μέρος σε έκθεση ζωγραφικής μαζί με άλλους καλλιτέχνες.
Όμως η συγγραφή είναι αυτή που απελευθερώνει την ψυχή μου και ένα μέσον έκφρασης όσων αναβλύζουν από τον εσωτερικό μου κόσμο, όσων με εκφράζουν, όσων με ευαισθητοποιούν, όσων με προβληματίζουν έντονα.
Το μικρό αυτό blog, λοιπόν, δημιουργήθηκε με σκοπό την ελεύθερη έκφραση και την έκθεση συγγραφικών μου έργων.
Εύχομαι να βρείτε εδώ αυτό που αναζητείτε, αυτό που σας εκφράζει, αυτό που σας γεμίζει χαρά και δύναμη. Οι προβληματισμοί σας, προβληματισμοί μου! Περιηγηθείτε, αναζητήστε, διαβάστε, ξεκουραστείτε, σκεφτείτε, εκφραστείτε μαζί μου!
Σας εύχομαι καλό διάβασμα!
Π. Μίλτου

 

Pin It on Pinterest

Share This